Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2016

R for return

Σ' ό,τι έχεις βρει. Όχι σ' αυτά που αναζητάς ακόμη. Πιθανώς να μη τα βρεις ποτέ και να σε βασανίζουν πάντα. Κι αν είναι ο εαυτός σου, γύρνα σ' αυτόν. Κι αν είναι ένας γνωστός σου δρόμος, περπάτησέ τον. Κι αν είναι μια γνωστή σου μυρωδιά, άσε τη να σε πλημμυρίσει. Κι αν είναι κάτι άγνωστο ακόμη, κλείσε τα μάτια κι ονειρέψου το. Μη γυρνάς σ' ό,τι δε σ' επέλεξε ποτέ, σ' ότι σε απέρριψε για πάντα. Κλείσε τα μάτια κι ονειρέψου ένα ταξίδι  - υπόσχεση που δεν κρατήθηκε ποτέ κι αν αγαπάς τον εαυτό σου, κάνε το. Κάνε το μειλίχια σε δρόμους που μπορεί ποτέ σου να μη δεις, μα αν το θελήσεις, θα πατήσεις. Να φοβάσαι να επιστρέψεις στην ασφάλεια. 

Δευτέρα, 11 Απριλίου 2016

Για μια απαισιόδοξη μέρα

Πρώτος καφές της μέρας 
κι έχει η μέρα πια τελειώσει. 
Δε χάθηκε ξανά το φως 
μα κοντεύει να νυχτώσει. 
Κοιτάζεις τον καφέ στην κούπα 
και θαρρείς κι αυτός το κάνει. 
Δεν είναι που το νόημα δε βρίσκεις 
μα που αυτό όλο σε χάνει. 
Κι έτσι ο ήλιος δύει 
και το αύριο σε ζυγώνει
και δε σε νοιάζει αν το ορίζεις 
μα που λίγο λίγο σε τελειώνει.                                 

Κυριακή, 20 Μαρτίου 2016

Δεν είσαι για 'δω


Τα καλύτερά μας χρόνια τα ξοδέψαμε
όπου δεν ταξιδέψαμε 
σ' όσα δεν πιστέψαμε 
σ' αυτά που επιστρέψαμε. 

Χάθηκε η μαγεία που δε δώσαμε 
τα όνειρα σκοτώσαμε 
κανέναν μας δε σώσαμε
το χρόνο δεν παγώσαμε. 

Κάθε γωνιά της γης που είδαμε 
ήταν εκείνη που δεν πήγαμε 
οι ώμοι που όμως γείραμε 
οι δρόμοι που τους πήραμε. 

Όσα τραγούδια κι αν ακούσαμε 
το τώρα μας δε ζήσαμε 
τα χέρια μας αφήσαμε 
για φλόγες που δε σβήσαμε. 

Κι αν εδώ γυρίζουμε 
δε βλέπεις που δακρύζουμε
καθώς δειλά γεμίζουμε 
το αύριο που ελπίζουμε. 

Κυριακή, 6 Μαρτίου 2016

Μια Κυριακή σαν κάθε μέρα


Μοιάζει κι αυτή σα μέρα
που όμως δεν κυλά
μα πάντοτε τελειώνει. 

Κάνει τις στιγμές πιο πέρα
χάνεται ξανά 
σαν ανάσα σε τζάμι που θολώνει. 

Για να χτυπήσει η μοναξιά 
τον πιο γνωστό σου ήχο 
και να γυρίσει πάλι. 

Να 'ρθει με χρώματα πολλά
και τον παχύ της ίσκιο
κι ένα σφραγιστό μπουκάλι. 

Κι όταν το πιεις να ονειρευτείς 
πως δεν τελειώνει ο χρόνος
κι είν' ακόμη Κυριακή. 

Μα όταν ξυπνήσεις θα το δεις 
πως είσαι πάλι μόνος
κι η Κυριακή ακόμη εκεί. 

Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2016

Το αναλώσιμο υλικό


Τις κουβέντες που θ' ακούσεις 
εύκολα μην τις πιστεύεις 
το παρόν σου αποφεύγεις 
κι ας μην είναι της παρούσης. 

Κάθε ξημέρωμα θολό
τη μέρα δεν ορίζεις 
πως άλλωστε να ελπίζεις
μικρό αναλώσιμο υλικό; 

Και θέλω πια μην έχεις
μην κουράζεσαι μ' αυτά
που όσο κι αν είπες φωναχτά
μόνος σου τ' αντέχεις. 

Γιατί ζητούσες τη φωτιά 
ή κάποιο αστέρι που της μοιάζει
γι' αυτό δεν σε τρομάζει 
τώρα που καίγεται η καρδιά.

Κι όσα κι αν είπαμε φτωχά 
μονάχα ο χρόνος κρίνει
κι ό,τι μέσα μας κι αν μείνει
θα χαθεί στη ξαστεριά. 

Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2016

Η σημασία του να είσαι αόρατος


Ποτέ εσύ 
και πάντα οι άλλοι
Μία μόνο η στιγμή
κι η απόφαση μεγάλη. 
Δεν είναι ο χρόνος σχετικός 
μονάχα κύκλους φτιάνει 
κι όσα κι αν είδες δειλινά 
κανένα δε σου κάνει. 

Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2016

Περί στόχων

Και χρόνο αλλάξαμε και στόχους θέσαμε. Και κλείσαμε τα μάτια κι είπαμε όσα δεν κάναμε, φέτος να τα κάνουμε. Κι όσα κι αν έγιναν άσχημα ή θλιβερά, να 'ναι μόνο ανάμνηση. Και ψάξαμε για τα σημαντικά, αυτά που θέλουμε να γίνουν. Αυτά που θέλουμε να δούμε. Αυτά που θέλουμε να κάνουμε. Αυτά που άλλοτε κάνουμε σχέδια και γελάμε κι άλλοτε έρχονται στα ξαφνικά. Μα εγώ, δε μπορώ να σκεφτώ άλλο πιο σημαντικό, απ' το χαμόγελό σου. :)