Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2016

Το αναλώσιμο υλικό


Τις κουβέντες που θ' ακούσεις 
εύκολα μην τις πιστεύεις 
το παρόν σου αποφεύγεις 
κι ας μην είναι της παρούσης. 

Κάθε ξημέρωμα θολό
τη μέρα δεν ορίζεις 
πως άλλωστε να ελπίζεις
μικρό αναλώσιμο υλικό; 

Και θέλω πια μην έχεις
μην κουράζεσαι μ' αυτά
που όσο κι αν είπες φωναχτά
μόνος σου τ' αντέχεις. 

Γιατί ζητούσες τη φωτιά 
ή κάποιο αστέρι που της μοιάζει
γι' αυτό δεν σε τρομάζει 
τώρα που καίγεται η καρδιά.

Κι όσα κι αν είπαμε φτωχά 
μονάχα ο χρόνος κρίνει
κι ό,τι μέσα μας κι αν μείνει
θα χαθεί στη ξαστεριά. 

Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2016

Η σημασία του να είσαι αόρατος


Ποτέ εσύ 
και πάντα οι άλλοι
Μία μόνο η στιγμή
κι η απόφαση μεγάλη. 
Δεν είναι ο χρόνος σχετικός 
μονάχα κύκλους φτιάνει 
κι όσα κι αν είδες δειλινά 
κανένα δε σου κάνει.