Δευτέρα, 9 Ιουνίου 2014

Ο γρύλος


Θέλησα ν' ακούσω ένα τραγούδι 
που να μου λέει όσα μου στερεί η σιωπή.
Ένα τραγούδι που ν' αγκαλιάζει τη νύχτα, 
χωρίς να την πονά.
Έψαχνα, κουράστηκα. 
Η νύχτα προχωρούσε.
Κι όταν απόκαμα κι είπα να παραδοθώ, 
άκουσα το γρύλο. 
Ήταν συρτό και απόλυτο το τραγούδι του.
Ταξιδεύει με τον άνεμο.
Οι στίχοι του γνωστοί, μα 
κανείς δε μπορεί να το τραγουδήσει.
Κι έτσι, έμεινα ν' ακούω το τραγούδι του γρύλου.
Έμεινα να συγκρατώ τα λόγια του, 
που λένε αυτά που σου στερεί η νύχτα. 
Κι η νύχτα προχωρά 
κι ο γρύλος δε σωπαίνει. 
Απόψε το ξημέρωμα θα δούμε συντροφιά.